હે કરૂણાના કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

હે કરૂણાના કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

હે પરમકૃપાળુ વ્હાલા, મેં પીધાં વિષનાં પ્યાલા,
વિષને અમૃત કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

ભલે છોરું કછોરું થાયે, તોયે તું માવતર કહેવાયે,
મીઠી છાયા દેનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

મને જડતો નથી કિનારો, મારો ક્યાંથી આવે આરો?
મારા સાચા ખેવનહારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

મારું જીવન છે ઉદાસી, તારે ચરણે લે અવિનાશી,
રાધાનું દિલ હરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

પિતાનું મહત્વ – પુ પ્રમુખસ્વમી.

પિતાનું આપણાં જીવનમાં કેટલું મહત્વ?

માતા ઘરનું માંગલ્ય હોય છે, તો પિતા ઘર નું અસ્તિત્વ હોય છે.  પણ ઘરના આ અસ્તિત્વને આપણે  ક્યારેય

સમજવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે ખરો ?  પિતાનું મહત્વ હોવા છતાં પણ તેના વિષે વધુ લખવામાં નથી આવતું  કે

નથી બોલવા માં આવતું.

કોઈપણ વ્યાખ્યાનકાર માતા વિષે બોલ્યા કરે છે,  સંત મહાત્માઓ પણ માતાના મહત્વ વિશેજ વધારે કહે  છે,

દેવ-દેવીઓએ પણ માતાના જ ગુણગાન ગયા છે.  લેખકો-કવિઓ એ પણ માતાના ખુબ વખાણ કર્યાં છે.  સારી

વસ્તુ ને માતાની જ ઉપમા આપવામાં આવે છે.

પણ ક્યાય પિતા વિષે બોલાતું નથી. કેટલાક લોકોએ પિતાની કલ્પના ને કલમની ભાષામાં મૂકી છે પણ તે ઉગ્ર, વ્યસની અને મારઝૂડ કરનારા જ હોયછે.  આવા પિતાઓ સમાજમાં એકાદ-બે ટકા હશેજ પણ સારા પિતાઓ વિષે શું લખાયું છે ?

માતા પાસે આંસુનો દરિયો હોય છે પણ પિતા પાસે સંયમની દીવાલ હોય છે. માતા રડીને છૂટી થઇ જાય છે પણ સાંત્વન આપવાનું કામ તો પિતાએજ કરવું પડે છે. અને રડવા કરતા સાંત્વન આપવામાં વધુ મહેનત કરવી પડે છે કારણકે દીવા કરતા દીવી વધારે ગરમ હોય છેને ! પણ શ્રેય તો હમેશા દીવાનેજ મળે છે.
Continue reading

રામની વંશાવળી

બ્રહ્મા

|
મરીચી (10 પ્રજાપતી) અને કલા
|
કશ્યપ અને અદીતી, કશ્યપ મનુષ્યજાતીના પીતા
|
વીવસ્વાન (સુર્ય)
|
મનુ (વૈવશ્વત મનુ), ઈક્ષ્વાકુ વંશની શરુઆત
|
ઈક્ષ્વાકુ
|
કુક્ષી
|
વીકુક્ષી
|
બાણ
|
અનારણ્ય
|
પૃથુ
|
ત્રીશંકુ
|
ધુંધુમાર
|
યુવાનશ્વ
|
માંધાતા
|
સુસંધી
|
પ્રસેનજીત + દૈવસંધી
|
ભરત
|
અસીત
|
સગર
|
અસમંજ
|
અંશુમાન
|
દીલીપ
|
ભગીરથ
|
કાકુસ્થ
|
રઘુ (રઘુવંશના સ્થાપક)
|
પ્રવર્ધ
|
શંખણ
|
સુદર્શન
|
અગ્નીવર્ણ
|
શ્રીઘ્રગ
|
મારુ
|
પ્રસુશ્રુક
|
અંબરીષ
|
નહુષ
|
યયાતી
|
નભગ
|
અજ
|
દશરથ
|
રામ + લક્ષ્મણ + ભરત + શત્રુઘ્ન
|
લવ + કુશ

‘મધર હોમ’

. . .  મા, બાળક ને જન્મ મજબુરી થી આપે છે,
જન્મ તો આપ્યો પણ પાળવા ‘મધર હોમ’ માં મુકે છે,

બાળક પણ ક્યાં ગાંજ્યો જાય,તેને પણ શીખી લીધુ છે,
મોટો થયા પછી માબાપ ને વૃધાશ્રમ માં મુકે છે,
જે છે, તે જોઇતુ નથી , નથી તેની ઘેલછા છે,

સ્વમાન ના નામે માણસ સ્વાર્થી બનતો જાય છે,
અગર આ જ કળયુગ ની શરુઆત છે,
તો કલ્પના થતી નથી, અંન્ત મા શું થવાનુ છે……….??

” જખમો નો જિર્ણોદ્ધાર “