હે કરૂણાના કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

હે કરૂણાના કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

હે પરમકૃપાળુ વ્હાલા, મેં પીધાં વિષનાં પ્યાલા,
વિષને અમૃત કરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

ભલે છોરું કછોરું થાયે, તોયે તું માવતર કહેવાયે,
મીઠી છાયા દેનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

મને જડતો નથી કિનારો, મારો ક્યાંથી આવે આરો?
મારા સાચા ખેવનહારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

મારું જીવન છે ઉદાસી, તારે ચરણે લે અવિનાશી,
રાધાનું દિલ હરનારા, તારી કરૂણાનો કોઇ પાર નથી.

રિદ્ધિ દે, સિદ્ધિ દે,

રિદ્ધિ દે, સિદ્ધિ દે,
અષ્ટ-નવ નિધિ દે
વંસમેં વૃદ્ધિ દે
બાંકબાની.
હૃદયમેં ગ્યાન દે,
ચિત્તમેં ધ્યાન દે,
અભય વરદાન દે,
શંભુરાની.
દુ:ખકો દૂર કર,
સુખ ભરપૂર કર,
આશ સંપૂર્ન કર,
દાસ જાની.
સજ્જન સોં હિત દે,
કુટુમ્બમેં પ્રીત દે,
જંગમેં જીત દે,
મા ભવાની

વૈષ્ણવજન તો

વૈષ્ણવજન તો તેને રે કહીયે, જે પીડ પરાઈ જાણે રે.
પરદુઃખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ન આણે રે.
સકળ લોકમાં સહુને વંદે, નિંદા ન કરે કેની રે.
વાચ કાછ મન નિશ્ચલ રાખે, ધન ધન જનની તેની રે.
સમદ્રષ્ટિને તૃષ્ણા ત્યાગી, પરસ્ત્રી જેને માત રે.
જિહ્વા થકી અસત્ય ન બોલે, પરધન નવ ઝાલે હાથ રે.
મોહ માયા વ્યાપે નહિ જેને, દ્રઢ વૈરાગ્ય જેના મનમાં રે.
રામ નામ શું તાળી રે વાગી, સકળ તિરથ તેના તનમાં રે.
વણલોભી ને કપટ રહિત છે, કામ ક્રોધ નિવાર્યા રે.
ભણે નરસૈયો તેનું દર્શન કરતા, કુળ ઈકોતેર તાર્યા રે.
– નરસિંહ મહેતા