ટહુંકો ખોવાયો છે

સવારે રોજ જડતો એ ટહુંકો ખોવાયો છે
વંસતમા પાનખરનો ભાવ કેવો ઉચકાયો છે

નથી ઝરણું વહેતું રોજ કલરવનું ડાળીએ
હવે એ ડાળનો નાતો પક્ષીને ભૂલાયોછે

અહીં ભીંજાઇ પાંપણની બધી કેડી પાણીથી
રસ્તો પણ આસુઓથી સાફસુથરો ધોવાયો છે

બધા એ મોર ભીતે ચીતરાયા ભાદરવાના
જુવો ને હાથિયો મૌસમ વિના ગોંરંભાયો છે

હતી બેધડક ત્યાં આવન અને જાવન મારી પણ
હવે સંચાર-બંધીનો જ લીટૉ દોરાયો છે

હજી પરિચય અને પરિણય બધી મૌસમ તાજી છે
અને શાયર જુવોને..આપનો તો હેવાયો છે

(નરેશ કે.ડૉડીયા)

નદી એ દરીયાને કહ્યું

નદી એ દરીયાને કહ્યું
હું તારી જ હતી
તારા માટે જ મારૂં સર્જન થયું છે
તારામાં જ રહેવાની છું

ભર બપોરે તારા મહેનતનાપસિનાની
ખારાશ તે આકાશને આપી
આકાશે તેનો બદલો આપવા
વાદળૉનું સર્જન કર્યું

વાદળોએ આકાશ અને તારા
અહેસાનને બદલે પાણી વર્ષાવ્યુ

પિતા પર્વતે એ પાણીનો
બદલો ચુકાવવા મારું સર્જન કર્યુ
પાછી ના વળવાની શરતે મને
પથ્થરોના કઠીન રસ્તે વિદાઇ કરી

પથરાળ રસ્તે અથડાટી કુટાતી
તારા મિલન કાજે દર દર ભટકી

વહેતા વહેતા માનવ સમુદાયની
ગંદકીને સાફ રાખી છતા પવિત્ર રહી
તારી ચાહને માટે મેદાની ઇલાકામાં
ઉંછાછળા સ્વભાવને ભૂલીને પ્રોઢની જેમ વર્તી

કંઇક ખાબોચિયા,વોકળાઓની છેડછાડની
ભોગ બનીને હું તારા માર્ગે વહેતી રહી

હેં મારા સાગરદેવ!
ભલે તારામાં ખારાશ ભરેલી હોય
તો પણ હું તારા માટે મારી
મિઠાશ કુરબાન કરવા તૈયાર છું

હે મારા સાગરદેવ!
તારા સિવાય હવે મારું કોણ ધણી થશે?

મને તારામાં સમાવવી જ પડશે
આખરે તો હું તારા પસિનાની
જ સાચી કમાણી છું

મને ખબર છે પસિનાની કમાણીને
જીવની સાચવવી પડે છે

(નરેશ કે.ડૉડીયા)…

મજા કંઇ ઔર હોય છે

લૂટાંય જવાની પણ મજા કંઇ ઔર હોય છે
લૂટનારની આંખો ખૂલી ને આપણી બંધ હોય
છેતરાય જવાની પણ મજા કંઇ ઔર હોય છે
છેતરનાર કોઇ નાર હોય ને દ્વાર બંધ હોય

ભૂલી જવાની પણ મજા કંઇ ઔર હોય છે
જ્યારે એ મળવા આવે ને ઘડીયાળ બંધ હોય
છુપાયને પીવાની મજા પણ કોઇ ઔર હોય છે
પત્ની પીયરે હોય ને એની ટકટક બંધ હોય

એકાંત માણવાની પંણ મજા કંઇ ઔર હોય છે
એ એકલા હોય ને એની પાપણો બંધ હોય
જિવી જવાની મજા પણ કંઇ ઔર હોય છે
મિજાજ જવાન હોય ને વયની લેણ બંધ હોય

શાયરી કરવાની પણ મજા કંઇ ઔર હોય છે
શ્રોતાઓ સમજદાર હોય ને ઘોંધાટ બંધ હોય
એને સ્પર્શવાની મજા પણ કંઇ ઔર હોય છે
લાંબી રાત્રી હોય ને સુરજનુ બારું બંધ હોય

(નરેશ કે.ડૉડીયા)